تو یه فرشته ای تو رو خدا همیشه فرشته بمون

            در کنار کوچه ای...

                                 تنها...

                                      منتظرم.

            هر لحظه به یاد تو.......

                                           اما........

                                   ز تو بی خبرم..

تو پروانه باش و من آرزو میکنم گل باشم............

نه به این تصور که شایستگی گل بودن در من است ...........

تنها به این امید که شاید پروانه ای چون تو دمی بر سر من نشیند..

شعله آتش عشقت.....

گرم....

             زوزه سرکشی از ٬باد فراق... 

                در شب تنهایی را٬..... 

                      باکی نیست .

              شعر پر معنی« تو »..

                     در زمانی که گذر می کنم از کوچه ی احساس٬

                                      به لبم

                                              آهنگ است.

تو مثل دریایی...با شکوه و زیبا...و من همچون به زورق نشسته ای شکسته

 بادبان و

 ره گم کرده بر این دریایم.نه میتوان جرعه ای از تو نوشید... که تشنه تر

 خواهم شد...

 و نه می شود تمنای خواستن تو را از سر بیرون کرد.... که خواستنت را در

 همه ی

وجودم احساس می کنم.بر تو مینگرم... و هر لحظه بیشتر تو را می خواهم

آن زمان که آمدم... میدانستم از کجا آمده ام... و مقصدم کجاست... ولی

اکنون؟... در

 تو ره گم کرده ام.نه میدانم به کجا می روم!... نه میدانم به کجا میتوان

 رفت؟... و نه

 آرزوی رفتن دارم!؟........

فقط تو...

     در غروب سرد عشق

             اين نكته را با من بخوان

                     مرگ تو مرگ من است

                             پس تمنا مي كنم

                                          هرگز نمير...

مث اون موج صبوری که وفاداره به دریا

زندگی شاید همین باشد

یک فریب ساده و کوچک

آن هم از دست عزیزی

که تو دنیا را 

جز برای او و جز با او نمیخواهی 

من که باور کرده ام

زندگی باید همین باشد....

هنوز میشه تو چشات ، خیلی چیزا رو تازه کرد

میشه با گرگر دستای تو خیلی کارا کرد

میشه تو چشمای تو گم شد و مرد

میشه دریا رو به بغض تو سپرد

میشه با چشم تو رنگا رو شناخت

میشه بهترین ترانه ها رو ساخت

نگو دیره من از این فاصله ها بد جوری گریه م می گیره

نگو دیره من از این بیخودی ها بد جوری گریه م می گیره

آره گریه م می گیره ...

میشه هر قصیده رو با چشم تو اندازه کرد

میشه تو چشمای تو قدیمی ها رو تازه کرد

همه کاشی کاری ها ، خرابه ها

همه ماشین دودی ها  ، مثنوی ها

میشه فریاد زد و رفت تا ته دشت

میشه دریا شد و از خشکی گذشت

نگو دیره من از این فاصله ها بد جوری گریه م می گیره

نگو دیره من از این بیخودی ها بد جوری گریه م می گیره

آره

گریه م می گیره .

سالهاست که خوابهای من از دریا و سنجاقک

   خالیست .خوابهایم نه بوی تو را می دهند نه بوی

 جوانی ام را . سالهاست جاده ها سر به زیر و ساکت

 به

 راه خود ادامه میدهند بی آنکه منتظر گامهای من

 باشند و اشاره ی تو .

به من گفته بودی بهشت نزدیک است و گاهی در

 حیاط خانه مان هم می توانم آن را ببینم و امروز

که

 باران همه آ رزوهایم را خیس کرده است دفترچه

 ام شبیه بهشت شده است پر از گلهای که نام تو

روییده اند .

به من گفته بودی عشق بی آنکه در بزند می اید

با

 فانوسی در دست و برقی در چشمان و امروزکه می

 توانم دنیا را در یکی از سلولهای تو ببینم عشق در

 اتاقم نشسته است و به من لبخند میزند . هر روز به

تو

 فکر می کنم از خودم می پرسم آیا درختان  و

پرندگان خواب می بینند ؟ آیا درختان می توانند

بوی تو را حس کنند ؟ ایا پرندگان می توانند برای

 تو شمعی برافروزند ؟ از تو با چه کسی حرف بزنم

؟ چه کسی باور می کند که بهشت را در دستهای تو

 دیده ام و زمین را که با همه عظمتش رو دگمه

پیراهنت نشسته بود ؟ چه کسی باور میکند جنگل های

 انبوه دنیا در گیسوان دلتنگ تو گم می شوند؟

ترانه ای که برای تو سروده ام از گفتگوی موجها

 وساحل زیباتر است اما سکوت تو زیباتر نیست

. دوست دارم ترانه هایم در قلب تو خانه داشته

 باشند و تو با انگشت های لاغرم روی شیشه مه گرفته

 بنویسی( اگر چراغ عشق روشن باشد هزار

کوهستان هم نمیتواندبین ما فاصله بیندازد)